… જીવન-સ્વપ્નમાં તારો સપ્ત-રંગ ભળ્યો …

Image
:::…જીવન-સ્વપ્નમાં તારો સપ્ત-રંગ ભળ્યો…:::

તને ખબર છે  …?
મારા જીવનની ‘ઉત્કૃષ્ટ-ઘટના’ તે તું છે …
જયારે મારા કોઈ સ્વપ્ન કે તીવ્ર-વાંછનાઓ નાં હતી  …
મારા જીવનની એકધારી મંજિલને બદલવાની કોઈ મનેચ્છા ન-હતી …
ત્યારે મારું જીવન તે ચિત્રકલા હતું  …
અને … અચાનક એક દિવસે  …
જાણે એક સુગંધિત અગરબત્તીની ધુમ્રસેર
મારા અર્ધખુલ્લા હ્રદયના દ્વારને ધીમેથી ઉઘાડીને  ….
 અને અચાનક-અકસ્માતે ‘તું’ પ્રવેશી   …
મેં તે સુગંધિત વાતાવરણમાં ઊંડો-શ્વાસ લીધો …
તારા શ્વાસ સાથે શ્વાસ મિલાવ્યો  …
અને એક પ્રેમ અનુભવ્યો જ્યાં ‘પ્રેમ-તૃષા’ હતી  …
બધું-જ રહસ્યમય લાગે છે – કોઈ સવાલોનાં તાર્કિક જવાબ-જ નથી  …
તે મારા હર્દય-ભીતર ઉછળતી પર્વતની ઉંચાઈએ
જે જગ્યા ફક્ત આપણી હોય … એકાંત હોય  ….
તે જગ્યાએ તને મળવાની ઉતાવળ  …
એક-મેકમાં પરોવાયને ઓત-પ્રોત થઇ  …
સુવાળી બાહોમાં એક દીર્ઘ-ચુંબન થકી …
વાંછનાઓ અને સ્વપ્નનું સહ-સંમતિ મિલન …
……..
પરિણામે હવે … તારી યાદ વગર હવે સમય થંભી જાય છે   …
પણ હવે સમય પણ તારી યાદ સાથે-જ તો વહે છે  …
તારી સુગંધી-સુવાળી કાયા મારા ઉપર પથરાયેલી હોય  …
અને તારા આધરો-નાં-રસપાન સાથે તારી સુગંધિત-ભીના વાળની લટ્ટ  …
મારા હાથથી તેને સરખી ગોઠવતા તે તારા સુગંધિત-ભીના વાળમાં ખોવાય જાય  …
આ વિચારે એક ગરમ-લોહીનો પ્રવાહ શરીરમાં દોડી જાય  …
તે સાથે તારા ઉષ્ણ-કોમળ હાથનો સ્પર્શ મારા રુક્ષ-હાથમાં ભળતા  …
તેને તારા સુગંધ-નીતરી લટ્ટમાથી મુક્ત કરે છે  …
જાણે આપણે એક વ્રુક્ષ-રહિત ઢોળાવ ઉપર
આપણે કુદરતની સુંદર-ગાઢ દુનિયામાં એકલા છીએ  …
અને મારા શરીરની ધીમી શ્રુંગ-ગર્ત અવસ્થા અનુભવાય છે તને?
તારા-મય થઇ જવાની મારી ત્વરા-વાંછનાની પ્રતીતિ છે તને?
હું તે તરફ ખેંચાઈ રહ્યો કે કુદરતની તીવ્ર-વાંછનાઓની પ્રતીતિ છે મને?  
તેને મારા ઉપર કબજો જમાવ્યો છે  … હમણા – અત્યારે-જ  …
શું તે આપણા વિશાળ પ્રેમની પ્રતીતિ-અનુભવ-અભિવ્યક્તિ છે   …?
હું તે તીવ્ર-વાંછનાઓથી બે-ખબર  …
તારા જીવનમાં એક પ્રેમ ભર્યો બદલાવ બનવા ઈચ્છતો  …
તારા મારા જીવન પ્રવેશ પહેલા ના તો કોઈ વાંછના કે સ્વપ્ન હતા   …
ત્યારે મારું જીવન તે ચિત્રકલા હતું  …
ફરી પાછો, જીવન-સ્વપ્નમાં તારો સપ્ત-રંગ ભળ્યો છે   …
ફરી પાછી, જીવનની વાંછનાઓને માણવાનું મેઘ-ધનુષી સ્વપ્ન છે …
જે જિંદગીમાં તું મારી ચિત્રકલાનું મુખ્ય પાત્ર બની રહીશ  …

– જયેન્દ્ર આશરા 2013.10.25…

:::…VIRTUOSO…:::

Image
:::…VIRTUOSO…:::

Feels As Sitar
Your Heavenly-Body Curve’s Sensory Cords.
Please Whisper …
Which Melody Do I Play?

Was That My Hands,
That Secured You
From The Ordinary Punches
That Obstetrics The Deepest Sighs?

Are These Fingers,
As Sliding On Sensitive-Curvy-Strings,
To The Door Of A Fertile Parabolic Plains
Rises You From The Lowest
To Null The Slut-Height?

Or The Heart,
Uniforms The Most Beautifully
According To My Tailored Wishes,
As The Land Merges With The Sky?

Feels As Sitar
Your Heavenly-Body Curve’s Sensory Cords.
Please Whisper …
Which Melody Do I Play?

Is The Thought …
Where The Music Is Born,
As The Fingers Glides The Sensory-Cords To Create A Rhythm Of Love In The Breath,
While Lust Crumbles To Dust?

Or Is That The Superiority,
Which Creates The Failure,
As The Drunk Days
In A Trans Of Walking
Which Reveals The Secrets
To Sigh Sent Forth?

If That Is The Secret,
Let It Remain The Secret Forever.
Forbid That End Of The Magic,
As Murky And Low-State, I Am.

– Jayendra Ashara …2013.10.16…